அழியாச்சுடர்கள்

ஊடகவியலாளர் புண்ணியமூர்த்தி சத்தியமூர்த்தி அவர்களின் நினைவு நாள்

sathiyamoorthiஇன்று 12/02/2016

“எதிரில் உள்ள எதிரியோடு போராட மட்டுமே களத்தில் கையிலேந்திய கருவிகள் உதவும்.

ஆனால் எதிரி எங்கு இருந்தாலும் கண்ணுக்கு தெரியாமல் எந்த தொலைவில் இருந்தாலும் கருத்தியல் என்ற ஆயுதம் மூலம் எதிரியை தாக்கி தகர்க்கும் வல்லமை எழுத்துப் போராளிகளுக்கு மட்டுமே உண்டு.” என்று அன்று என்னிடம் தொலைபேசியில் தாயகத்தில் இருந்து ஊக்கம் தந்து வலிமையோடு ஒலித்த அந்த குரல்… இன்று எம்மோடு இல்லை என நினைக்கையில் அந்த இழப்பின் வலி இப்பொழுதும் வலியை தருகின்றது.

அந்த வகையில் ஊடகவியலாளன் கூட வலிமையான போராளியே என வாழ்ந்து நிரூபித்துக் காட்டியவர் நாட்டுப்பற்றாளர் / ஊடகவியலாளர் புண்ணியமூர்த்தி சத்தியமூர்த்தி அவர்கள்.

ஊடகவியலாளர் நாட்டுப்பற்றாளர் சத்தியமூர்த்தி
ஒரு இனத்தின் அடையாளம் ஊடகம் எனபதை நெஞ்சில் நிறுத்தி வாழ்ந்த தலை சிறந்த ஊடகவியலாளன்.

ஊடகத்தை நிர்வகிக்கின்ற அல்லது அதனைப் பிரதிபலிக்கின்ற ஒப்பற்ற பணிதான் மகத்தான ஒரு இனத்தினைப் பிரதிபலிக்கும் என்ற உண்மையை உணர்ந்து இந்த இலக்கணத்திற்கு வடிவம் கொடுக்க முனைந்து தன்னாலான பணிகளை அயர்வின்றி ஆற்றி தமிழ் மக்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருந்தவர்.

உணர்வு மிக்க ஊடகவியலாளர் நாட்டுப்பற்றாளர் பு.சத்தியமூர்த்தி அவர்களின் இழப்பு ஈடு இணை இல்லாதது. ஆனால் அவர் ஓவ்வொரு தமிழர்களையும் மொழியையும் எழுத்துக்களையும் ஆயுதமாக்க கற்றுக் கொடுத்த கடமையை நாம் நெஞ்சில் ஏற்றிக் கொண்டு செயல்ப்படுவதே அவருக்கு நாம் உண்மையில் செய்யும் வீர வணக்கம் ஆகும்.

ஊடகர் நாட்டுப்பற்றாளர் பு.சத்தியமூர்த்தி உலகில் இருந்து பிரிக்கப்பட நாள் 12-02-2009.

தனக்கான பாதை எது தனக்குப் பொருத்தமான பணி என்ன என்பதை நன்கு பகுத்துணர்ந்தே சத்தியமூர்த்தி ஊடகம் என்னும் கருவியைத் தனதாக்கிக் கொண்டார். ஆரம்பத்தில் எழுத்தின் மீதான உந்துதலால் அல்லது ஈர்ப்பினால் அவர் தனது ஊடகப் பணியினை தொடங்கினார்.

மட்டக்களப்பினை பூர்வீகமாகக் கொண்ட அவர் தந்தையின் பணி நிமிர்த்தம் யாழ்ப்பாணம் மண்டதீவில் வசித்து தனது ஆரம்பம் முதலான கல்வியைத் தொடர்ந்தார். யாழ். இந்துக்கல்லூரி மாணவரான அவர் மாணவப் பருவத்தில் இருந்தே எழுதும் பணியினை மேற்கொண்டு வந்த அவர் 1995 இன் பின்னர் யாழ். இடப்பெயர்வுடன் தனது பல்கலைக்கழக வாழ்க்கையை இடைநிறுத்த வேண்டிய சூழலை எதிர்கொண்டார்.

ஒரு ஊடகன் என்ற காரணத்தினால் அன்றைய தனது மேலதிக கல்வியை நிறுத்திக் கொண்ட அவர் வன்னியில் ஊடகங்களின் பங்களிப்பில் முனைப்புக் காட்டினார். ஆரம்பத்தில் ஈழநாடு பத்திரிகையிலும், தமிழீழ பொருண்மிய மேம்பாட்டு நிறுவனத்தின் ஆதாரம் சஞ்சிகையிலும் தனக்கான பங்களிப்பினைச் சரியாகப் பயன்படுத்தி பணியாற்றினார்.

கால ஓட்டத்தில் முல்லைமாவட்ட கல்வித் திணைக்களத்தில் பணியாற்றிய அவர் அதன் மூலமும் ஊடகச் செயற்பாட்டினை முன்னெடுப்பதற்கு முனைந்தார். அந்தக் காலப்பகுதியில் அவர் புதுக்குடியிருப்பைத் தளமாகக் கொண்டு செயற்பட்ட எழுகலை இலக்கியப் பேரவையில் முக்கிய செயற்பாட்டாளர்களாக அன்று விளங்கிய இளம் படைப்பாளர்களுடனும், ஆர்வலர்களுடனும் கைகோர்த்து அந்த அமைப்பின் வளர்ச்சியில் கூடுதல் பங்காற்றினார்.

இந்த நிலையில் எழுவின் ஆலோசனையுடன் எழு கலை இலக்கியப் பேரவை, ஈழநாதம் மக்கள் நாளிதழ், மற்றும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் துணையுடன் முல்லைமாவட்ட கல்வித் திணைக்களத்தின் முறைசாராக் கல்விப் பிரிவினால் இதழியல் கற்கை நெறி ஒன்று முன்னெடுக்கப்பட்டது. அந்தக் கற்கை நெறியின் போது வன்னியில் செயற்பட்டுவந்த பல்வேறு ஊடகத்துறைசார் முக்கியஸ்தர்கள் அனைவரும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு பயிற்சிகளை வழங்கிவந்தனர். அந்தக் கற்கை நெறியில் பெருமளவான படைப்பாளர்களும், ஊடகச் செயற்பாட்டாளர்களும் வெளிவந்தனர். அவ்வாறானவர்களில் ஒருவராக பு.சத்தியமூர்த்தியும் தன்னைப் புடம் போட்டு இன்னமும் மெருகேற்றி வெளியேறினார். அந்தக் கற்கை நெறியினை முன்னெடுப்பதற்கான முழுமையான முனைப்பில் கல்வித்திணைக்களம் ஈடுபடுவதற்கான ஏற்பாட்டினை அவரே மேற்கொண்டிருந்தார்.

அதே காலப்பகுதியில் வன்னியில் இருந்து வெளிவந்த கலைபண்பாட்டுக் கழகத்தின் வெளிச்சம் கலை இலக்கிய சஞ்சிகை, மற்றும் ஈழநாதம் உட்பட்ட ஊடகங்களின் முக்கிய இடத்தினை சத்திய மூர்த்தியினுடைய படைப்புக்கள் பெற்றிருந்தன. அதன் பின்னர் சுகாதாரத் திணைக்களத்தில் பணியாற்றிய பு.சத்தியமூர்த்தியினுடைய ஊடகப் பணியானது புலம் பெயர் மக்களை நோக்கி விரிவடைந்தது. அரசியல் விமர்சனங்களை மேற்கொள்ளும் அவர் இலக்கியத்திலும் தன்னாலான பங்களிப்பினை மேற்கொண்டார்.

விடுதலைப்புலிகளின் அனைத்துலக தொடர்பகத்தின் கீழ் செயற்பட்ட ரீ.ரீ.என் – (தமிழ் ஒளி), தரிசனம் தொலைக்காட்சிகளுக்கான நாளாந்த செய்திப்பார்வைத் தொகுப்பு, அரசியல் கலந்துரையாடல்கள், உள்ளுர் நடப்புக்கள் உட்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை முன்னெடுத்த அவர் குறுகிய காலத்தில் புலம்பெயர் தமிழர்களால் நன்கறியப்பட்ட ஒருவராக மாற்றம் பெற்றார். இதே காலப்பகுதியில் அனைத்துலக தொடர்பகத்தின் கீழ் செயற்பட்ட இணையத்தளம் ஒன்றின் செய்தி தொகுப்பாளராகவும் செயற்பட்ட அவர் புலம் பெயர் ஊடகங்கள் பலவற்றிற்கும் எழுதிவந்தார். குறிப்பாக பரிஸ் ஈழமுரசு, எரிமலை சஞ்சிகை, கனடாவின் உலகத்தமிழர் பத்திரிகை உட்பட்ட பல ஊடகங்களில் இவரது பல்வேறு படைப்புக்கள் இடம்பெற்றிருந்தன.

அதேபோல தாயகத்தில் வெள்ளிநாதத்திலும், ஈழநாதத்திலும் குறிப்பிட்ட அளவான இவரது படைப்புக்கள் வெளிவந்தவண்ணமே உள்ளன. தமிழீழத் தேசியத் தொலைக்காட்சியின் நாள்நோக்கு மற்றும் நிலவரம் நிகழ்சிகளில் இவரது செவ்விகள் அடிக்கடி இடம்பெற்றன. தாயகத்தில் ஊடக வளர்ச்சியினை இன்னும் மேம்படுத்தும் நோக்கில் முன்னெடுக்கப்பட்ட தமிழ் ஊடக அறிவியல் கல்லூரியின் தோற்றம் முதல் அதன் இறுதிக் காலம் வரையில் அவரது கல்லூரிக்கான பணி ஓயாதே இருந்தது. கல்லூரியின் கற்கைநெறியின் போது செய்தி தொடர்பிலான விரிவுரைகளாகவே அவரது பணி அமைந்திருந்தது.

வன்னியில் நடைபெற்ற அரசியல் சந்திப்புக்களின் போது பு.சத்தியமூர்த்தி நேரடியாகவே செய்தி சேகரிப்பில் ஈடுபட்டார். தனது பார்வையில் சரி எனப்பட்டதை எடுத்து வெளிப்படுத்துவதில் அல்லது அது தொடர்பில் விவாதிப்பதில் அவர் என்றும் பின்நின்றதில்லை. சமாதான காலத்தின் பின்னான பல சஞ்சிகைகள் வெளியீடுகள் வன்னியிலும், புலம் பெயர் தளத்திலும் அதிகமாக முன்னெடுக்கப்பட்டன. குறிப்பாக போராளிகளுக்கான வழிகாட்டி, மற்றும் குறிப்பிட்டகாலம் மாணவர்களுக்காக வெளியாகிய கடுகு உட்பட்ட சஞ்சிகைகள் என்பனவற்றிலும் இவரது படைப்புக்கள் தொடராக வெளிவந்தன. பத்திரிகை முதல் தொலைக்காட்சி வரையான அவரது பரந்துபட்ட ஊடக அனுபவம் அவரிடம் நிறைந்தே காணப்பட்டது. பு.சத்தியமூர்த்தி மற்றும் சிந்துஜன் ஆகிய பெயர்களில் இவரது ஆக்கங்கள் இடம்பெற்றன.

கிளிநொச்சியில் அறிவியல் நகர்ப்பகுதியில் உள்ள அவரது வீட்டில் இருந்து இடம்பெயர்ந்து படிப்படியாக ஒவ்வொரு இடமாக அவர் தனது பணி இடத்தினைச் சார்ந்தே குடியமர்ந்து வந்தார். எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் நெருக்கடியான காலத்திலும் ஒதுங்கிவிடாமல் ஊடகப்பணியினை ஆற்ற வேண்டும் என்ற வேட்கை அவரிடம் இருந்தததை அவதானிக்க முடிந்தது. இந்த நிலையில் இடப்பெயர்வின் தொடராய் வள்ளிபுனத்தில் இருந்து தனது குடும்பத்தினரை இரணைப்பாலை என்ற இடத்தில் இருத்திவிட்டு வள்ளிபுனம் பகுதிக்குச் சென்ற வேளை எறிகணைத் தாக்குதலுக்கு உட்பட்டு அவரது உயிர் பிரிந்தது. உடனடியாகவே தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளால் அவர் நாட்டுபற்றாளராக மதிப்பளிக்கப்பட்டார்.

அவரது நினைவு நிகழ்வுகள் புலம்பெயர் தேசமெங்கும் முன்னெடுக்கப்பட்ட போதிலும் அவருக்கான எந்த ஒரு வணக்க நிகழ்வினையும் இன்றுவரையில் தாயகத்தில் நிகழ்த்தவில்லை என்ற சோகம் அல்லது துயர் இன்னமும் ஆற்றுப்படுத்த முடியாது உள்ளது. குறிப்பாக வன்னியில் ஊடக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்தவிடயம் ஊடகவியலாளர்கள் இராணுவ ஆக்கிரமிப்புப் பகுதிகளிலோ அல்லது தாயகப் பகுதிகளிலோ கொல்லப்படுகின்றபோது அவர்கள் தொடர்பான நிகழ்வுகளை வன்னிப் பகுதியில் நிகழ்த்தி முடிப்பதில் பு.சத்தியமூர்த்தி தீவிரமாக செயற்படுபவர் என்பது.

அவரது மனைவி கமலநந்தினி, தனது சகோதரன் மாவீரர் சிந்துஜன் நினைவாக தனது மகளுக்கு சிந்து எனப் பெயரிட்டார். தனது மகளை ஒரு ராஜதந்திரி ஆக்கவேண்டும் என்பதே தனது ஆவல் என அவர் அடிக்கடி கூறுவதுதான் அவரது சுட்டி மகளைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் நினைவில் நிழலாடுகின்றது.

வன்னியில் ஊடகப்பணியில் தம்மை வெறுத்து சொற்களுக்குள் அடக்க முடியாத பணியாற்றிய பல ஊடகர்கள் தொடர்பில் இதுவரையில் வெளித்தெரியாத செய்திகளே உள்ளன.அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஆற்றிய பணிகளும், சத்தியமூர்த்தி ஆற்றிய பணிகளும் வீண் போகுமா? அவர்களுக்கான அவர்களின் அர்ப்பணிப்புக்களுக்கான பலன் கிடைக்குமா? காலமே நீ பதில் சொல்வாய்..

—————————————————–
நாட்டுப்பற்றாளர் / ஊடகவியலாளர் புண்ணியமூர்த்தி சத்தியமூர்த்தி அவர்களின் இறுதியான குரல். “நாளை நானாக இருப்பேன்!”

****
ஒப்பற்ற ஊடகவியலாளன் சத்தியமூர்த்தியின் செல்லக் கண்மணியான அவரால் அன்போடு கொஞ்சி போற்றப்பட்ட செல்வம் “சிந்து” குட்டியம்மா அன்று தந்தையை இழந்து பரிதவித்து இறந்த தந்தையின் சடலத்தில் நெற்றியில் முத்தமிட்ட காட்சி கண்டு உலகத் தமிழினம் கண்ணீர் சிந்தியது.

ஈழத் தமிழினப்படுகொலைக் காட்சிகளில் உயிரை சுடும் காட்சிகள் பலவற்றில் இதுவும் ஒன்று.

இன்று அகவை பத்தில் காலடி எடுத்து வைத்துள்ள கண்மணி இவள் தன் பருவ முன் வயது காலங்களில் தன் அன்பு தந்தையை நினைத்து ஏங்கி புலத்தில் ஒதுங்கி வாழும் ஒரு தேசத்தில் இருந்து எழுதிய கவிதை…உயிரை சுடுகிறது.
————————————————————————————————sathiyamoorthi daughter
இன்று எனது அப்பாவின் ஏழாம் ஆண்டு நினைவுநாள்….
அப்பாவைப்பற்றி எழுதச்சொல்லி அம்மா சொன்னா. நான் கொப்பியில் இப்படி எழுதிக்கொடுத்தேன்….

இரண்டரை வயதுவரை நான் செய்த அனைத்தையும் (ஒருவயதில் உங்கள் டயறியில் ஏதோ கிறுக்கியதையும் சுவரில் நான் கிறுக்கிவைக்கும் அனைத்தையும் படம் பிடித்து வருபர் எல்லோருக்கும் காட்டி மகிழ்ந்தீர்களாமேயப்பா?… அத்தோடு அதையும் பத்திரப்படுத்தி வைத்தீர்களாம்) ரசிக்க நீங்கள் இருந்தீர்களப்பா. இப்போ பத்துவயது மகளாக வளர்ந்து நிற்கும் நான் எவ்வளவோ செய்கிறேன். நன்றாகப் படிக்கிறன், அம்மாவோடு சேர்ந்து குட்டிக்குட்டியாக சமைக்கிறன், வீட்டு வேலைகள் சின்னச்சின்னதாகச் செய்கிறேன், இன்னும் ஏராளமானவை….

இப்போ நீங்கள் பாராட்டி நான் மகிழ முடியாதவளாக இருக்கிறேனே என்று மனமெல்லாம் வலிக்கிறது அப்பா.

என் போன்ற எத்தனை பிளைகள் போரில் அப்பாக்களை தொலைத்துவிட்டு….அப்பா என்ற உருவத்தை படத்தில் மட்டுமே பார்த்து வலியோடு வாழ்கின்றோம்….

நீங்கள் கண்ட கனவை நான் நிறைவேற்றி உங்கள் மகளாக வாழ்ந்து காட்டுவேன் அப்பா…

அதுவரை எங்கள் உள்ளுணர்வோடு பேசிக்கொள்வோம் இருவரும்!

அன்புடன் குட்டியம்மா.
——————————————————————————————-
12.02.2013

இன்று எங்கள் அப்பாவின் 4ஆம் ஆண்டு நினைவுநாள்!

இன்றுடன் நான்காண்டு முடிந்திட்டாலும் எங்கள் அப்பா உயிருடன் இருந்து என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உணர்வு எனக்கு. ஏனெனில் இரண்டரைவயதில் என்அப்பா எனக்கு செய்தவை செய்யநினைத்தவை செய்யவைத்து கைதட்டிமகிழ்ந்தவை எல்லாமே இன்று எனக்கு சிலவே ஞபகமாய்…………. இப்ப பார்த்து மகிழும் வயது எனக்கு. ஆனால் எதையும் பெறமுடியாதவளாய் உங்களை நிறைய மிஸ்பண்ணிவிட்டன் அப்பா………… மற்றப்பிள்ளைகள் தங்கள் அப்பாவுடன் அன்பைப்பகிரும்போதும் அவர்கள் விரும்பியதை வாங்கிக்கொடுக்கும் போதும் எனது மனம் எவ்வளவு பாதிக்குதப்பா………….! அப்பா எனது மொழியோ எனது இனமோ, எனது கலாச்சாரம் எதுவுமே இல்லாத என் 6 வயது இழைய பள்ளித்தோழி சொல்கிறாள் ”நீ அப்பா இல்லை என்று கவலைப்படாத எனது அப்பாவை நீ உனது அப்பாவாக எடுத்துக்கொள்” என்று.

எப்படி அப்பா அது முடியும்? அன்பை அவர்கள் எப்படித்தந்தாலும் உங்களின் அன்பை எப்படி அப்பாதரமுடியும் யாராலும்…………………..?
——————————————————————————-

2015 செப்டம்பர் ஜெனீவா மக்கள் போராட்டத்தில் அவளை கண்ட பொழுது என் விழிகள் பெருகுவதை என்னால் நிறுத்த முடியவில்லை. சிரித்த அந்த மழலை செல்வதை தன் கண்ணுக்குள் பொத்தி வளர்த்து கனவு கண்டவர் ஊடகவியலாளர் சத்தியமூர்த்தி என்பதை நான் அறிவேன்.

ஜெனீவாவில் ஆவணக் காப்பகமாக கூடாரம் அமைத்து இனப்படுகொலைக் காட்சிகளை காட்சிப்படுத்தி வரும் கஜன் சிந்துவை கண்டதும் அவள் தந்தைக்கு முத்தமிடும் மழலைப் படத்தை காட்டினார். உடனே அவள் “இது நான் என் அப்பாவை கொஞ்சிக் கொண்டு இருக்கிறேன்” என சுட்டிக் காட்டினாள். கஜன் முதல் எம் எல்லோர் விழிகளும் கலங்கிப் போயின அப்படி அன்று அவள் சொன்ன பொழுது.

அவளின் வளர்ச்சி குறித்து பல்லாயிரம் கனவு கண்டவர். அந்த சின்ன தேவதை இன்று எம் இனத்தின் விடுதலைக்காக தன் தந்தையை இழந்து ஏக்கத்தில் தவிக்கின்றாள்.

செல்வமே உன் அப்பா உன்னோடு தான் உள்ளார். இதோ தமிழ் தேசிய உறவுகள் நாங்கள் உனக்கு அத்தை… மாமா.. சித்தப்பா.. என கோடானு கோடி உறவுகளாக உனக்காக.

எங்கள் இனத்தின் வலியை சுமந்து வாழும் பல்லாயிரம் குழந்தைகளில் இவளும் ஒருத்தி.

கலங்காதே நிலவே.. காரிருள் களைந்து ஒளிரும் உன் ஒளி முகம் கண்டு உன் தாய் இன்னல் மறந்து வாழ செல்வமே சூரிய மகளாய் சிறந்து உயர்ந்து பெருமை பெற்று வாழ்வாய்.

செந்தமிழினி பிரபாகரன்
Advertisements

பிப்ரவரி 12, 2016 - Posted by | இனப் படுகொலை, ஈழமறவர், ஈழம், வீரவணக்கம், வீரவரலாறு | , , , ,

Sorry, the comment form is closed at this time.

%d bloggers like this: