2-08-1994 அன்று அதிகாலை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்த பலாலி விமானப்படைத் தளம் மீது விடுதலைப்புலிகளின் கரும்புலிகள் அணியினர் அதிரடித் தாக்குதலொன்றை நடத்தினர்.

பலாலி விமானப்படைத் தளம் மீதான இரண்டாவது கரும்புலித் தாக்குதல் அதுவாகும்.

1993 நவம்பரில், தவளைப் பாய்ச்சல்’ என்ற பெயரிட்டு பூநகரி கூட்டுப்படைத் தளம் மீது விடுதலைப்புலிகள் பெருமெடுப்பில் தாக்குதலை நடத்தினர். அந்த நேரத்தில் திசைதிருப்பல் தாக்குதலாக பலாலி படைத்தளத்தின் மீது கரும்புலித் தாக்குதலொன்றும் நடத்தப்பட்டது.

அதுவே அப்படைத்தளம் மீதான முதலாவது கரும்புலித்தாக்குதல். ஆனால் சில தவறுகளால் எதிர்பாராத விதமாக அத்தாக்குதல் தோல்வியில் முடிவடைந்தது. அத்தாக்குதலுக்காக கிட்டத்தட்ட 30 பேர் கொண்ட பெரிய அணி ஊடுருவியிருந்தது. அச்சண்டையில் 13 பேர் வீரச்சாவடைய மிகுதிப்பேர் தளம் திரும்பினர்.

அந்தத் திட்டத்திலிருந்த தவறுகள் களையப்பட்டு, சிறப்பான வேவுத் தரவுகளோடு சிறிய அணியொன்று தாக்குதலுக்குத் தயாரானது. கெனடி எனப்படும் நிலவன் தலைமையில் அவ்வணி தாக்குதலுக்கு நகர்ந்தது. (நிலவன், அச்சமரில் விழுப்புண்ணடைந்து மயங்கிய நிலையில் எதிரிகளிடம் பிடிபட்டு நீண்டகாலம் சிறையிலிருந்து பின்னர் கைதிகள் பரிமாற்றத்தின் போது விடுவிக்கப்பட்டார்.)

பலாலி விமானப்படைத்தளம் நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருந்தபோது இடையில் மாவிட்டபுரத்தில் எதிரியோடு மோதவேண்டிய நிலை வந்தது. அம்மோதலில் எதிரியின் பவள் கவசவாகமொன்று அழிக்கப்பட்டது. புலிகளின் அணியில் எவரும் எவ்வித காயமுமில்லை. ஆனால் அணி சிதைந்துவிட்டது. அணித்தலைவன் நிலவனோடு சிலரும், ஏனையவர்கள் இரண்டு மூன்றாகவும் சிதறிவிட்டனர்.

தன்னோடிருந்தவர்களை அழைத்துக்கொண்டு பலமைல்கள் தள்ளியிருந்த விமானப்படைத்தளம் நோக்கி மிகவேகமாக நகர்ந்தார் அணித்தலைவர் நிலவன். எதிரி உஷாராகிவிட்டான். தமது எல்லைக்குள் புலியணி ஊடுருவிட்டதையும், அவர்களின் இலக்கு பலாலி விமானப்படைத்தளம் தான் என்பதையும் எதிரி உடனே புரிந்துகொண்டான். எதிரி முழு அளவில் தன்னைத் தயார்ப்படுத்துவதற்கும் தாக்குதலை நடத்திவிட வேண்டுமென்பதே அணித்தலைவனின் குறிக்கோளாக இருந்தது.

அதன்படி மிகவேகமாக விமானப்படைத் தளத்தினுள் ஊடுருவி சண்டையைத் தொடங்கியது புலியணி. இடையிலேயே அணி குலைந்துபோய் பலம் குறைந்த நிலையிலிருந்தாலும், இருக்கும் வளத்தைக்கொண்டு அதிர்ச்சித் தாக்குதலைத் தொடுத்தது புலியணி. அத்தாக்குதல் தொடங்கியதும், ஏற்கனவே ஆயத்த நிலையில் எதிரியிருந்ததால் இரண்டொரு விமானங்கள் ஓடுபாதையை விட்டுக் கிழம்பி தம்மைக் காத்துக்கொண்டன. மேலெழும்புவதற்கு முன்னரே புலிகளால் ‘பெல் 212′ ரக உலங்குவானூர்தியொன்று அழிக்கப்பட்டது.

தொடர்ந்து நடந்த சண்டையில் கரும்புலியணியில் ஐந்து பேர் வீரச்சாவடைந்தனர்.

அணியிலிருந்து சிதறியிருந்த ஏனையவர்கள் சில நாட்களின் பின்னர் ஒருவாறு தளம் திரும்பினர்.

இந்தக் கரும்புலித் தாக்குதலில் வீரச்சாவை தழுவிய கரும்புலிகள்.

கரும்புலி கப்டன் திரு

கரும்புலி மேஜர் திலகன்

கரும்புலி லெப். ரங்கன்

கரும்புலி கப்டன் நவரட்ணம்

கரும்புலி மேஜர் ஜெயம்

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்

பாடலை தரைவிறக்கம் செய்வதற்கு…

பாடல் இங்கே எழுத்து வடிவில்

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்
அந்த ஆழக்கடலை காலால் அளக்க முடியும்
பூலோகத்தை புதிதாய் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
தந்தானானே தாரேனானா தானா ஏய்
தந்தானானே தாரேனானா தானா….

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்
அந்த ஆழக்கடலை காலால் அளக்க முடியும்
பூலோகத்தை புதிதாய் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்

கரும்புலி இதயம் இரும்பென எழுதும்
கவிதைகள் பொய் ஆகும்
அது இரும்பினிலில்லை அரும்பிய
முல்லை என்பதே மெய் ஆகும்

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்
அந்த ஆழக்கடலை காலால் அளக்க முடியும்
பூலோகத்தை புதிதாய் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்

சாவை தன் வாசலில் சந்திக்கும் போதிலே
யாருக்குமே உடல் வேர்க்கும் அந்த தேவ பிறவிகள்
சாவை தொடுகையில் சாவுக்குத்தானெடா வேர்க்கும்
வளர்த்த கோழி உரித்திடாத வாழ்வை எடுத்தவர்
அவர் படுக்கும் பாயில் வளர்க்கும் நாயை கிடக்க விடுபவர்

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்
அந்த ஆழக்கடலை காலால் அளக்க முடியும்
பூலோகத்தை புதிதாய் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்க யாரால் அளக்க முடியும்

காங்கை நெருப்புக்கள் தூங்குவதே இல்லை
யாருக்கு இங்கே இது தெரியும்
கரும் வேங்கைகள் தாகங்கள் ஏதென
தாங்கிடும் வேர்களுக்கே இது புரியும்
இலக்கை நோக்கி நகரும் போதும் கணக்கை பார்ப்பவர்
அவர் வெடிக்கும் போதும் அனுப்பும் தோழர் உறவை காப்பர்

ஆகாயத்தை நூலால் அளக்க முடியும்
அந்த ஆழக்கடலை காலால் அளக்க முடியும்
பூலோகத்தை புதிதாய் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்கு யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்கு யாரால் அளக்க முடியும்

கரும்புலி இதயம் இரும்பென எழுதும்
கவிதைகள் பொய் ஆகும்
அது இரும்பினிலில்லை அரும்பிய
முல்லை என்பதே மெய் ஆகும்

கரும்புலிகளை இங்கு யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்கு யாரால் அளக்க முடியும்
கரும்புலிகளை இங்கு யாரால் அளக்க முடியும்

• தமிழீழப் பாடல்கள் காணொளி

ஈழத்துப் போராட்டப் பாடகர்களில் தனக்கென்று தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றிருப்பவர் மாவீரர் மேஜர் சிட்டு.

போராளியாகப் பணியாற்றி களமொன்றில் வீரச்சாவடைந்தது கலையுலகிற்கு இழப்புத்தான் என்றாலும் மக்கள் மனங்களில் என்றும் நீங்கா இடம்பெற்ற வாழ்க்கை அவருடையது.

தொன்னூறுகளின் தொடக்கத்தில் மேஜர் செங்கதிர் என்ற போராளியின் பாடல்வரிகளைத் தன் குரலிற் பாடி இசையுலகிற்குள் நுழைந்தார். அருமையான போராளிக்கலைஞனை இனங்காட்டியதும் தொடக்கி வைத்ததும் “கண்ணீரில் காவியங்கள் செந்நீரில் ஓவியங்கள்” என்ற அப்பாடலே.

சிட்டண்ணனின் நுழைவின்போது இன்னோர் ஈழத்துப்பாடகர் சாந்தன் புகழ்பெற்றிருந்தார். பின்வந்த காலத்தில் கேணல் கிட்டு அவர்கள் நினைவாகப் பாடப்பட்ட பாடல்கள் வெளிவந்தபோது சிட்டண்ணன் புகழின் உச்சிக்குச் சென்றார்.

அவசரமாக உருவாக்கப்பட்டு இருநாட்களுள் வெளிவந்த பாடலான “கடலம்மா.. எங்களுக்கு நீதி சொல்ல எவருமில்லையா?” என்ற பாடல் மிகப்பிரபலமானது. அதன்பின் சிட்டண்ணன் என்றுமே நீங்காத இடத்தைப் பெற்றுவிட்டார். அதன்பின் அவருக்கு இறங்குமுகமேயில்லை.

போராளியாக தன் கடமையைச் செய்துகொண்டிருந்தார். கலைபண்பாட்டுக் கழகப்பொறுப்பு தொடக்கம் பல கடமைகளைச் செய்திருக்கிறார்.

சிட்டு அண்ணா நினைவு பாடல்

ஒருமுறை கேட்டால் யாரையும் கட்டிப்போட்டுவிடும் பாடல்.

“சின்ன சின்ன கண்ணில் வந்து மின்னல் விளையாடிடும்”
சிட்டண்ணனின் புகழ்பெற்ற பாடல்களில் இப்பாடல் எப்போதும் முதன்மையாக இருக்கும்.

கண்ணீரில் காவியங்கள் தொடங்கி இறுதியாக அவர் பாடிய பாடலாக நான் கருதும் (இது தவறென்றால் தெரியப்படுத்தவும்) ‘சிறகு முளைத்து உறவை நினைத்துப் பறக்கும் குருவிகள்’ என்ற சோலைச் சிறுவர்களின் இசைத்தட்டில் இடம்பெற்ற பாடல் வரையும் சுமார் 75 பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார்.

தமிழீழ இசைக்குழு என்ற பெயரில் போராளிக் கலைஞர்களைக் கொண்ட இசைக்குழு மக்களிடத்தில் விடுதலைகானங்களை இசைக்கும். ஏராளமான மக்கள் கூடுவர். சிட்டண்ணன் இருந்தவரை மிகப்பெரும் வரவேற்பு இவ்விசைக்குழுவின் நிகழ்ச்சிக்கு இருந்தது. சிட்டண்ணையின் வீரச்சாவின்பின் மக்கள் இசைநிகழ்ச்சிக்குச் செல்வதைக் குறைத்துக்கொண்டனர்.

‘சிட்டு இல்லாத கோஷ்டிக்கு ஏன் போவான்?’என்றுமக்கள் பேசிக்கொண்டார்கள்.

[அக்காலகட்டம், மேடை அரங்குகள் செயலிழந்துபோகத் தொடங்கிய காலம். மக்களிடத்தில் செய்தியைச் சொல்ல 'தெருக்கூத்து' எனப்படும் வீதி நாடகத்தைப் பரவலாகப் பாவிக்கத் தொடங்கிய காலம். மிகப்பெரும் வீரியத்துடன் வீதிநாடகங்கள் வன்னியில் செழிப்புற்ற காலத்தில் இசைக்குழுக்களோ பெரிய மேடை நிகழ்வுகளோ நடத்தப்படுவது குறைவு. ஓயாத அலைகள்-3 தொடங்கப்பட்டும்வரை வீதி நாடகமே முதன்மைக் கலையாகவும் பரப்புரை ஊடகமாகவும் வன்னியில் இருந்தது.]

சிட்டண்ணையின் இழப்பு மக்கள் மத்தியில் பேரிழப்பாகவே உணரப்பட்டது. சிட்டண்ணை ஏன் சண்டைக்குப் போனார் என்றுகூட விசனப்பட்டுக் கதைத்தனர் மக்கள்.

01.08.1997 அன்று ஜெயசிக்குறு நடவடிக்கைமூலம் முன்னேறி ஓமந்தையில் நிலைகொண்டிருந்த சிங்களப்படைகள் மீதான வலிந்த தாக்குலொன்று புலிகளால் தொடுக்கப்பட்டது.

அந்நடவடிக்கை எதிர்பார்த்ததைப் போல் வெற்றியாக அமையவில்லை. அச்சமரில்தான் எங்கள் அன்புக்குரிய பாடகன் மேஜர் சிட்டு வீரச்சாவடைந்தார்.

“சோகப்பாட்டுக்கு சிட்டண்ணை” என்ற எடுமானம் பொதுவாக எல்லோரிடமுமுண்டு. அவர் பாடிய பாடல்கள் பெரும்பாலானவை அப்படித்தாம். கரும்புலிகள் நினைவுப்பாடல்கள் பல பாடியுள்ளார்.

leader prabaharan’s prediction on international community and peace talk

மாவிலாற்றில் இருந்து முள்ளிவாய்க்கால் வரை 26

• தமிழீழ தேசியத் தலைவர் பிரபாகரனின் சிந்தனைகள்

முழுமையான தொகுப்பு pdf வடிவில்

Leader Velupillai Prabaharan’s quotes and Predictions

கட்டுநாயக்கா விமானப் படைத்தளத் தாக்குதல் ஜூலை 24, 2001 அன்று விடுதலைப்புலிகளின் 14 தற்கொலைப் படை உறுப்பினர்களால் நடத்தப்பட்ட இலங்கையின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான தாக்குதல் ஆகும்.

கட்டுநாயக்கா விமானப் படைத்தளத்திற்கு அருகிலேயே பண்டாரநாயக்கா சர்வதேச விமான நிலையம் அமைந்திருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது. தாக்குதல் நடத்தப்படுவதற்கு ஒரு நாள் முன்னர் சிங்கள இசையைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த விடுதலைப்புலிகளின் உறுப்பினர்கள் விமான நிலையத்தின் அருகிலிருந்த பூங்காவில் இருந்தனர் என்றும் அவர்கள் மீது ஏற்பட்ட சந்தேகத்தினால் விமான நிலையத்திற்கு அருகில் வசித்தவர்கள் விமான நிலைய அதிகாரிகளுக்குத் தகவல்கள் அளித்தும் துரிதமான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. பின்னர் அங்கு அதிகாரிகள் வந்து பார்க்கும் பொழுது பூங்காவில் எவரும் இருக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

தாக்குதலின் பின்னணி.

இத்தாக்குதலினை வடிவமைத்தவர்கள் விடுதலைப்புலிகளின் தலைவரான வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் மற்றும் பொட்டு அம்மான் ஆகியோர்.

2001 ஜூலை 23 திங்கட்கிழமை மாலை 8.30 14 கரும்புலிகள் உறுப்பினர்கள் ராஜா பெர்னாண்டோ விளையாட்டு மைதானத்தில் கூடினர்.

2001 ஜூலை 23 திங்கட்கிழமை மாலை 9:45 மணியிலிருந்து 11:15 அப்பகுதியில் மின்சார சேவை தடைப்பட்டது.

2001 ஜூலை 24 செவ்வாய்க்கிழமை அதிகாலை 3:30 மணியளவில் தாக்குதல் தொடங்கப்பட்டது.

2001 ஜூலை 24 செவ்வாய்க்கிழமை படைத்தளத்தில் இருந்த 21 படை விமானங்கள் மற்றும் பயணிகள் விமானங்கள் அழிக்கப்பட்டன.

2001 ஜூலை 24 செவ்வாய்க்கிழமை காலை 8.30 மணிவரை தாக்குதல் நீடிக்கப்பட்டது.

[தொகு] தாக்குதலினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட இழப்புகள்
இலங்கை அரசின் கூற்றுப்படி அழிக்கப்பட்ட விமானங்கள் 14 என்று கூறப்பட்டது.

விடுதலைப்புலிகளின் அதிகாரப் பூர்வப் பத்திரிக்கையான ஈழநாதத்தின் கூற்றுப்படி அழிக்கப்பட்ட விமானங்கள் எண்ணிக்கை 28 ஆக வெளியிடப்பட்டது.

ஈழநாதத்தின் வெளியீடு:

முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டவை

• இரண்டு எ (A) – 340 – 300 பயணிகள் விமானங்கள்
• ஒரு எ (A) – 330 -200 பயணிகள் விமானம்
• நான்கு கிபிர் போர் விமானங்கள்
• மூன்று கெ (K)-8 பயிற்சி விமானங்கள்
• இரண்டு எம்.ஜ.ஜி (MIG) – 27 ஜெட் போர் விமானங்கள்
• இரண்டு பெல் (bell) 412 உலங்கு வானூர்தி
• இரண்டு வி.வி.ஜ.பி (VVIP) 412 உலங்கு வானூர்தி
• இரண்டு எம்.ஜ (MI) -17 உலங்கு வானூர்தி
• மூன்று K-8

சேதப்படுத்தப்பட்டவை

• இரண்டு – A-320 பயணிகள் விமானங்கள்
• ஒரு – A-340 பயணிகள் விமானம்
• ஒரு அண்டொனோவ் (Antonov) போக்குவரத்து விமானம்
• ஒரு எம்.ஜ (Mi) -24 உலங்கு வானூர்தி
• ஒரு பெல் (Bell) 412 உலங்கு வானூர்தி
• நான்கு கிபிர் போர் விமானங்கள்

விடுதலைப்புலிகளால் நடத்தப்பட்ட இத்தாக்குதலானது இலங்கையின் பொருளாதாரத்தில் வரலாறு காணாத மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

இத்தாக்குதலின் மூலம் சுமார் 375 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களிற்கும் அதிகமான சொத்துக்கள் அழிக்கப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கட்டுநாயக்கா திட்டமிடல் கேணல் சார்ள்ஸ்
————————-

தாக்குதல் பாடல் காணொளியில்

கரும்புலிகள் தினத்தில் தலைவர் நினைவுப் பகிர்வு–காணொளி
——————–
தன் மக்கள் மீது குண்டு வீசிய இரும்புப் பறவைகள் அவற்றின் இருப்பிடத்தில் வைத்து தகர்த்தெறிந்து விட்டு மீளாத் துயிலும் கொள்ளும் கருவேங்கை

On Tuesday, July 23, 2001 at 3:30am, a strike team consisting of fourteen members of the Liberation Tigers of Tamil Eelam infiltrated the Katunayake Airbase and commenced a 10 hour assault on the Sri Lankan Air Force. This battle caused the largest amount of financial loss to the Sri Lankan Army in the 18 years of the Tamil Eelam separatist conflict.

The total financial loss was estimated by the Sri Lankan government to be $375 million USD. The meticulously planned attack by the separatist Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) targeted SriLanka Airlines aircraft parked on the apron and another foreign-owned cargo plane was spared. When the battle was over 14 members of the LTTE, 7 soldiers of the Sri Lankan Air Force had been killed.

There were no civilian casualties. The confidence of the Sri Lankan military had been shattered. Planning the Attack Katunayake attack was conceptualized by LTTE leader Velupillai Prabakharan. The blueprint for the attack and training program for the operation was prepared by Prabakharan in association with Intelligence Chief Pottu Amman, Anti Aircraft and Air Wing head Shankar and Deputy Military Commander Balraj. The LTTE had already stalemated the Sri Lankan Army and Sri Lankan Navy.

————
எம் மக்களை கொன்றொழித்த சிங்களத்தின் பல வான்கலங்களைத் தன் தோழர்களுடன் தகர்த்தழித்து மீளாத் துயிலில் உறங்கும் கரிய வேங்கை

எம் மக்களை கொன்றொழித்த சிங்களத்தின் பல வான்கலங்களைத் தன் தோழர்களுடன் தகர்த்தழித்து மீளாத் துயிலில் உறங்கும் கரிய வேங்கை

The LTTE in the past had been successful in using Anti Aircraft guns and Surface to Air missiles in shooting down a few Sri Lankan Air Force planes. However the Sri Lankan Air Force had continued to upgrade their Air capabilities. Sri Lanka had purchased Israeli built Kfir bombers and Russian MIG-27 jet fighters with anti-missile defence systems.

Sri Lankan Air Force had also received training in the operation of these aircraft from Israeli and Ukrainian pilots based in Sri Lanka. The LTTE had conducted two attacks on the Sri Lankan Air Force in the early 1990s. The first inside the China Bay Airbase in Trincomalee destroyed two planes and three helicopters. The second inside the Palay Airbase in Jaffna destroyed one helicopter.

There was also an attack against Katunayake Airbase in which a taxi with explosives packed inside secret compartments was detected. Sri Lanka also maintains Airbases in Ratmalana, Anuradhapura, Trincomalee, Vavuniya and Palaly. The Katunayake Airbase Complex The Sri Lanka Air Force base at Katunayake, 35 km north of the capital, is the most important and the biggest airbase in the country.

Adjoining the airbase is the Bandaranaike International Airport, Sri Lanka’s only civilian airport, and its only air link to the outside world, besides being the ‘hub’ of the international operations of Sri Lankan Airlines. Together, the two constitute the most highly guarded facility in all of Sri Lanka. The complex has 90 sentry points around it, and over 500 men guarding it.

The Katunayaka Airbase / Bandaranaike International Airport is unique in that it hosts Sri Lanka’s largest military airbase alongside a major international airport. This is somewhat unusual because a clear distinction is usually maintained between civilian and military installations in the interests of civilians, particularly in times of war. Since the LTTE has been scrupulously in avoiding any harm for befalling foreigners as far as possible, it was calculated that the Tigers would not dare attack Katunayake. “Ten Squadron” Bombing Runs Sri Lanka had newly assembled an aerial bombardment fleet known as “Ten Squadron”.

It consisted of thirteen Kfirs and eight MIG-27s. Katunayake that had the most suitable infrastructure in terms of tarmac and runway facility for smooth multi-level take offs and landings for these aircraft, particularly the supersonic MIGs and Kfirs. Though the Katunayake attack had been put together in the year 2000 the LTTE had refrained from implementation because the LTTE had been observing a unilateral ceasefire. The Kumaratunga regime rejected the LTTEs peace offer and pursued war. It launched operation ‘Agni Kheela’ on April 24 which ended in failure. The turning point came when the government embarked on a massive bombing spree in the North on June 30, under the flimsy pretext that it was necessary to preempt an offensive planned by the Tigers to retake Jaffna. The LTTE denied this vehemently and issued a statement on July 2, warning the government that it must bear the consequences for the unwarranted air raids.

The LTTE Leopards The LTTE has assembled and trained a team consisting mainly of its elite commando unit known as “Chiruthaigal” or leopards to prepare for the attack. The Katunayake attack team consisted of some members of the anti aircraft and air wing and intelligence operatives. All of them had taken the Black Tiger oath and were willing to die. Models replicating the Katunayake complex were constructed and utilized for mock attack practices. Intelligence gathering about the Katunayake Airbase Complex had been going on for over a year.

The LTTE had operatives perform reconnaissance missions posing as travelers and visitors. This was made possible because the civilian BIA was in the same complex. An intelligence operative had rented out a house in the Katunayake area for a long time and mapped out the location. Members of the LTTE who were former employees of the Sri Lankan Air Force or Air Lanka also provided input. The LTTE’s intelligence bureau also succeeded in purchasing maps and blue prints from two middle ranking Air Force officers for a hefty amount. Both of these Air Force officers were Sinhalese. Primary Target Katunayake Airbase The LTTE intended to prevent civilian causalities. The Airport building was not to be attacked at any cost. Also the Air force base was to be attacked first so that civilians in the Airport could have adequate time to ensure their safety. A simultaneous attack on both targets was ruled out. The bulk of the assault team was transported by sea to the Western coast. Some guerrillas traveled by road and arrived in Colombo. The awesome arsenal required for the operation was also ferried by sea and lodged in a safe house off the western seaboard.

சிங்களத்து வான்படையின் வை-8 வானூர்தி கரிய வேங்கள் மூட்டிய தீயில் சாம்பலாய் கிடக்கிறது

By July 22, most members of the assault squad had assembled at a safe house in the interior of Gampaha district. The arms and ammunition necessary was also collected. The 21 member assault squad led by a senior leader addressed as “Amman” by the team clambered aboard a 36 seater luxury bus to take on a highly fortified airbase in the heart of Sinhala country. Preliminary maneuvers however were on. Intelligence operatives and advance scouts preceded the assault team to conduct reconnaissance missions.

கரிய வேங்களினால் அழிக்கப்பட்ட சிங்கள அரசின் போக்குவரத்து வானூர்தி

கரிய வேங்களினால் அழிக்கப்பட்ட சிங்கள அரசின் போக்குவரத்து வானூர்தி

These Tigers generally unarmed would most likely have traveled in singles or pairs to avoid attention. It is now understood that some came by road transport to the Katunayake Airport area while others took the train to Kurana situated between Katunayake and Negombo. Once the environment was monitored and risk factors measured, signals to go on with the mission were given the assault team through cellular phones. The luxury bus with tinted glass windows and curtains bore the name “Rosa”. It had a “Matara” destination board. The upper portion was brownish and lower portion grayish in colour. The bus was seen in Kadhirana and Kurana areas near the railway station after dusk. Though this was Black July and members of the security forces were on extra alert, the LTTE bus managed to pass though numerous check points mostly likely by bribing security officials. Picnic at Raja Fernando Playground The luxury bus was parked at the Raja Fernando playground in Kurana after 8:30 pm. The occupants got out, removed their footwear, stretched their legs and began consuming dinner. Most of them knew that this was going to be their last meal on earth. They ate out of food parcels and also had chocolate slabs and biscuit packets. Cans of soft drinks were also taken. The neighbourhood where the playground was situated was not densely populated, but several passersby took notice of the vehicle and men.

Some thought they were security personnel in civils as lilting Sinhala music was playing on a cassette player. A few who inquired were told in perfect Sinhala that they had come to Katunayake to bid farewell to friends departing to the middle east, and were now camping out in picnic style at the playground for the night. They would do some sight-seeing the following day and then depart to Matara. Many bought this explanation. A few like Xavier Dayananda Fernando, a resident of the area were suspicious. They informed Air Force personnel of their suspicion. But there was no immediate response. The usual power cuts in the area to conserve electricity was from 9:45 pm to 11:15 pm. When it ensued slightly earlier than usual that night, everything was pitch dark. The assault squad hastily finished their meal, changed into uniforms (mostly air force type with a few combat fatigues) and started out on their destination. In the hurry at least twelve pairs of footwear were left behind. Some were removed by residents later. The luxury bus dropped off the squad at the rail track in Kadirana area. The Tigers then used the overwhelming darkness as cover and started to walk on the rail track towards Katunayake airport.

They were also carrying several heavy sacks of armaments and equipment. The bus then sped off. The sacks were heavy with G-3 general purpose machine guns, T-56 assault rifles, 40 mm grenade launchers, Rocket Propelled grenade RPG launchers, shoulder fired disposable LAW, Light anti tank weapons, LMG light machine guns, packets of plastic explosives, magnetic devices with timers to affix explosives onto targets, detonators, mortars, shells, grenades, spare ammunition and night vision equipment comprised the heavy lethal cargo carried by the Tigers. Entering the Airbase Meanwhile some Air force personnel came to the playground after electricity supply was resumed to check out the “picnickers”. There were none. Empty soft drink cans, food parcel remains and biscuit and chocolate wrappers were strewn around. The Air force personnel did not suspect anything and told the residents who complained that the “picnickers” must have left after their “bajaw” and returned. This was a security lapse with grave consequences. The Tiger squad reached a point about 400 metres from the outer fence behind the Air base. There was an open stretch of land between the fence and the outskirts of the coconut grove that was a “no go zone’ as it was heavily mined. Also the fence was too was electronically activated and could electrocute intruders.

There was however a drainage canal that was partly sub – terranean. This was to prevent flooding of the runways and tarmac during rainy season. The water flowed through to a nearby marshy lagoon. It was stone dry now. The Tigers now began to crawl through this drainage canal towards the base. The advance column infiltrated the outer limits of the base through the canal and deactivated the electronic fence. The barbed wire was then cut systematically. Thereafter the entire team with their weapons and equipment got inside the base perimeter. The next step was to fix explosives to the three transformers.

தமது பணியை முடித்து தம்மை அழித்துக் கொண்ட கரிய வேங்கைகள் கைவிட்ட பொருட்களை வேடிக்கை பார்க்கும் சிங்களப் படையினர்

The Tigers had accurate maps and diagrams of the installation and knew exactly where everything was. Some Tigers also moved towards the hangars and prepared to explode the aircraft within. At 3:15AM a single subdued shot was fired by one of the Tigers. Air force sentries heard it and were puzzled but did not react sharply. It is presumed that the shot was some form of signal to the squad which divided itself into three main groups.

The electric transformers were blown up in rapid succession from 3:30 to 3:35AM. The Air base was enveloped in darkness. The Air force did not suspect anything at even this stage. Along with electricity board men attempts were on to check out and restore powers supply again. There were 350 Air force personnel of all categories in the base at the time of attack. While total darkness reigned the Tiger squad moved out in three directions. One went clandestinely to the Airport terminal and climbed on top of the control tower roof.

One went inside the hangar premises and started implanting explosives. The third went towards the tarmac and commenced affixing explosives. Explosions Then a Fire Fight The first explosion took place at 3.50 am. It occurred where the helicopters were parked. With the first explosion the Tigers started breaking out and advancing. The sentry positions were taken one after another. Prior knowledge of where each and every point was situated helped the LTTE to move systematically. The Tigers concentrated initially on targeting the base and next moved to the passenger aircraft in the airport.

The Tiger groups then subdivided themselves into two formations with one exploding the aircraft intermittently and the other providing cover fire. The three Tigers on top of the control tower used the strategically vantage point to obtain an aerial overview of the entire complex and engage in firing. Segments of the Air Force were pinned down by these marksmen. Later they kept security force formations trying to advance at bay through firing. In the final stages, these gunners targeted aircraft on the tarmac with heavy weapons successfully.

Even as fighting broke out the civilian authorities got alerted. 22 flights were scheduled to land an take off from midnight to noon on Tuesday 24th. Only five were over when the attack began. Passengers were off loaded, outgoing flights cancelled and incoming ones diverted. There was however mass panic and pandemonium. Employees and officials simply ran. Passengers and tourists were greatly frightened and terrorised. A foreigner described the scene aptly to a foreign news agency by saying the Sri Lankan Airport staff including security men were “flapping about like headless chickens”.

The long battle went on from 3:50 to 8:30 am. The tide began to turn against the Tigers after a specialised commando unit of the rapid deployment force arrived on the scene. The security forces who were utterly confused in the dark, began to get their act together after first light at the crack of dawn. The Tigers also began to run out of ammunition and also get tired. Even as a few Tigers made tactical withdrawals from the scene according to a set game plan, the others began to fall one by one. At least one Tiger was blown up with an exploding aircraft while some others were shot dead.

A few committed suicide after they ran out of firepower or when surrounded. The Sri Lankan commandoes used tear gas to immobilise two of the three Tigers at the control tower . The third apparently was missing. One of the guerrillas was found near the cooling plant on the roof and the other in the baggage sorting section. The two had taken their lives. 14 Tigers Dead Fourteen Tigers lay dead when the fighting was over. One body was shattered to bits in the explosion.

Five of the thirteen had taken their own lives. The others had been shot dead by the security forces. A lot of empty firearms and launchers were recovered. Ten security personnel two from the army and eight from the air force were killed. 19 airmen and 5 soldiers were injured. A handful of civilians had got injured of whom only two were admitted to hospital. These were an Ukrainian flight engineer and a Rupavahini cameraman were injured. At least seven Tigers are said to have escaped.

An intensive search has been launched to in the Kurana area to flush out Tigers suspected to be hiding in the area. An island wide hunt was launched for the luxury bus with several false alarms. True to form, more than 50 Tamils have been arrested as suspects so far. In a bid to impress the nation and the world the government ordered retaliatory bombing raids in the North-East using two K-firs and two MIG – 27′s.

A four member commission has been appointed to inquire into the incident and identify security lapses. The government has estimated the initial damage cost at 539.3 million US dollars. In rupees it could be nearly 50 billion. The adverse impact on tourism, foreign investment and foreign employment will be tremendous. Finally what was the extent of the destruction caused?

The government has given certain figures but LTTE sources dispute them. The “Eelanatham” published by the LTTE at Skanthapuram in the Tiger controlled area of Kilinochchi district has in a special issue of July 26th claimed that the number of aircraft affected in the attack were exactly double that of the official figures provided by the state. The newspaper however has not quoted the LTTE on this but has made this claim on the basis of information supplied by knowledgeable sources in Colombo.

SLAF Losses The Tigers have not issued any statement on the Katunayake attack so far, although Tamil journals published in Sri Lanka and abroad have given wide prominence to the incident. Since the “Eelanatham” is directly controlled by the LTTE it is surmised that the relevant news story is endorsed and approved by the LTTE hierarchy. According to the “Eelanatham” 28 aircraft have been destroyed or damaged and not 14 as stated by government circles. Of these 18 are completely destroyed while 10 are substantially damaged. The destroyed 18 aircraft are as according to the newspaper three Airbuses ( 2 A – 340 – 300′s and one A – 330 -200), four K-fir bombers, three K – 8 trainer planes, two Mig – 27 jet fighters, Two MI -17 helicopter gunship , two bell 412 helicopters and two VVIP 412 helicopters. Eelanatham has also said that the 10 damaged aircraft are another three Airbuses (two A 320′s and one A -330) four K-fir bombers, one MI – 24 helicopter, One Antonov transport plane and one Bell 412 helicopter. The Eelanatham claim contrasts sharply with that of Colombo’s figures according to which eleven aircraft are destroyed and three damaged.

The official breakdown of those destroyed are three airbuses, three K-8 trainer planes, two K- fir bombers, one MIG-27 jetfighter and two MI-17 helicopter gunships. Three airbuses are damaged. According to the Eelanatham the losses incurred by the Air Force has reduced its bombing capability by 45 %. The newly formed “Ten Squadron” fleet utilised for bombing has lost two out of eight MIG – 27′s and four out of thirteen K-firs. In addition four K’firs are decommissioned due to damage. The Wanni newspaper has also stated that severe infrastructural destruction has also been done. It says that the special bombing storage facility used to keep lethal high explosive bombs was blown up along with the contents inside. The Arms warehouse cum ammunition dump within the airbase has also been demolished totally said the newspaper.

Also the fuel storage tank for the Air Base as well as three oil tankers have been destroyed. The “Eelanatham” has charged the government of trying to suppress the real facts about the attack to prevent erosion of international confidence in the regime and also because of fears that the Sinhala public would agitate against the government, blaming it for the colossal losses incurred. Only time will reveal which version of the destruction caused is correct. PTA Arrested Tamils Released The Attorney General on February 21, 2002 directed the Negombo Magistrate to release all the thirty-two Tamils arrested and remanded in connection with the attack on Sri Lanka Air Force head quarters at Katunayake on July 24, 2001. All the suspects have been detained at Kalutara prisons under the Prevention of Terrorism Act.

http://www.kuttimani.com/2008/06/katunayake-airbase-attack.html
————————————————————-
Tension after dawn raid

[TamilNet, Tuesday, 24 July 2001, 08:47 GMT]

Thirteen air crafts including two Kfir jet fighters, one MI-24 Helicopter gun ship and one MIG-27- jet fighter were destroyed in the predawn attack on the Katunayake air base, about 35 km. north of Colombo, by members of the Liberation Tigers, according to official military sources in Colombo.

Three military trainee planes and five civilian jets were also among the destroyed air crafts.

Military sources in Colombo said several ammunition dumps and oil storage were also destroyed.

They said 12 attackers and 4 Air Force personnel have been killed. Nineteen air force personnel were also wounded.

Residents living close to the air base said large explosions rocked the area and gun battle continued for nearly four hours.

Sri Lankan military authorities have declared an indefinite curfew in several areas in the Negombo district. “The activities of the International airport have been temporarily suspended” a government special communiqué said this morning.

The temporary closure of the international airport has been notified to international airlines, according to the Director of Civil Aviation, Lal Liayanarachchi.

Katunayake, Negombo, Minuwangoda, Divulapitiya, Seeduwa and Jaela police areas are now under curfew, security sources said.

Meanwhile no one is allowed to enter Colombo harbour Tuesday morning as a precautionary measure, following the attack on Katunayake said sources.

President Ms Chandrika Kumaratunge Tuesday morning held an emergency meeting with chiefs of three armed forces and the Inspector General of Police following the attack.

Earlier the Deputy Minister of Defense General Anuruddha Ratwatte inspected the airforce base accompanied by the Defense Ministry Secretary Chandrananda de Silva, President’s Secretary K. Balapatepandi, chiefs of three armed forces and the Inspector General of Police

Chronology:

சதாசிவம் செல்வநாயகம்

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்…
நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!
நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்
இழந்த எமது நாட்டை மீட்க

எதிரி நமது நாட்டை
வஞ்சகமாக அபகரித்துவிட்டான்!
அதைக் கண்டு நாம் அஞ்சவில்லை!

புயலெனச் சீறி
இழந்த நாட்டை மீட்க
நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்
நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!

எமது படையணி கடக்க வேண்டியது
நெருப்பாறென்பது எமக்குத் தெரியும்
ஆனால்…
அதைத் தாங்கக் கூடிய
மக்கள் ஆதரவென்னும்
கவசம் எம்மிடம் உண்டு!

எதிரியின் ஆயுதமோ பலம் பொருந்தியது!
எமதுஆத்ம பலமோ அதைவிட
வலிமை வாய்ந்தது!
எதிரியின் குண்டுகள் வெடிக்கும்…ஆனால்
எமது விடுதலை நெஞ்சங்கள்
எரிமலையென வெடிக்கும் சத்தத்தில்
அதன் சத்தம் அமுங்கிவிடும்!

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்…
நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!
எமது அணிவகுப்பு
எமது தமிழ்ஈழ மக்களிடையே
அணிவகுத்துச் செல்கிறது!

நாம் செல்லும் இடமெல்லாம்…
எமது எதிரிகள் அஞ்சி ஓடுகிறார்கள்!
மக்களிடத்தில் உள்ள
பிரதேசம் சாதி
மதமென்னும் பேய்களும்
அலறி ஓடுகின்றன…

எமது படையணி விரைகிறது…
எம தேசத்தை மீட்க!

நாம் செல்லும் இடமெல்லாம்…
காடுகள் கழனிகள் ஆகின்றன!
வெட்டிப் பேச்சு வீரர்கள்
மிரண்டோடுகின்றனர்…!

உழைப்போர் முகங்களில்
உவகை தெரிகிறது
ஏழைகள் முகங்களில்
புன்னகை உதயமாகிறது.

ஆக்கியவர் :திரு. வே.பிரபாகரன்
பதிவு :கரும்புலிகள் உயிராயுதம்

(1981-ஆம் ஆண்டில் தமிழீழ தேசியத் தலைவர் திரு.வே.பிரபாகரன் அவர்கள் எழுதிய கவிதை)